Art of creation

After watching some disgusting show, I've asked myself - can any art of creation be called artistic? By looking at the results from that show, my stomach told me - NO, but, what, and who can tell what is artistic and what is not? How true art can be recognized? 

Beskonačne ličnosti

Pošto sam pre par meseci krenuo da radim u Beogradu, vozim se tramvajem, koji je relativno spor i dozvoljava da se uz put svašta vidi. Na stanici na Novom Beogradu, na jednom stubu, je bio zalepljen plakat na kome je pisalo "Srbi za Srbe". Pa sam se upitao - a zašto su se ograničili samo na to, zašto je bitno da Srbi daju\pomažu Srbima, zašto ne Svet za Srbe, Srbi za Svet, Čovek za Čoveka, Čovečansto za Čoveka, Čovek za Čovečanstvo.

Ta ideja mi se poklopila sa više ideja i misli koje su mi se javljale u poslednje vreme, a takođe je, naravno otvorila i neka nova pitanja:

1. ideja o tome da nas definiše ono što znamo i ono što ne znamo iz koje implica potreba za što sveobuhvatnijim obrazovanjem i iskustvom. Manifestacija te ideje se ogleda u tome, da sam ja posmatrajući svoj život, na neki način, video njegovu reaktivnu prirodu, a to je da sam ja reagovao na ona spoljna dešavanja za koja sam imao znanja, kapacitet i emociju da odreagujem i da nisam odreagova na ona za koja nisam imao kapacitet, znanje itd. Tim reagovanjima i nereagovanjima je formirana moja životna putanja.

2. mnogostruka (beskonačna?) čovekova ličnost. O ovoj ideji sam čitao u pravoslavnoj literaturi, gde se priča o bogolikoj ljudskoj prirodi, i da smo mi u stvari nosioci Boga u sebi, i da na taj način, pošto je Bog sve, mi imamo svestranu, mnogostruku, beskonačnu ličnost.

3. pa sam se upitao, kakvi su to ljudi koji pišu Srbi za Srbe, i koja je moguća praktična i idejna granice ljudske identifikacije, pitanje potrebe za identifikacijom(zašto ne možemo da na praktičnom smislu budemo identifikovani sa idejom Boga - da živimo mnogostruku (beskonačnu?) čovekovu ličnost? Koje su praktične granice čovekove ličnosti? Šta se zapravo dobija, (i da li se dobija?) mnogostrukošću tj. širenjem granica čovekove ličnosti? Kako se uopšte meri ta dobit, dobrobit - uživanjem u životu, radošću, smirenošću, zahvalnošću drugih ljudi, nečim drugim? Kako izgleda idejna beskonačnost (identifikacija sa Bogom?) kada čovek ostvari beskonačnost svoje ličnosti - ne verujem da je sa 76 godina prosečnog ljudskog veka ovo moguće, ali kao šta kaže Vladeta Jerotić, oboženje se nastavlja posle smrti. Zašto je čoveku uopšte potrebna ta identifikacija? Šta bi bio čovek bez toga? Kako izgleda čovek koji ne živi i ne dozvoljava svojoj mnogostrukoj ličnosti da se razvije? Da li se i ovde postavlja pitanje mere? Kako uskladiti kvalitet razvoja(plemenitost?) sa kvantitetom - ili svi putevi vode u Rim?

Posle sam još video i ovaj link sa ocem Romilom u gostovanju u emisiji Agape ovde.

Heterogeneous technologies

Since business today is heavily depending on technology, there will be enough work for technology workers. But, not only because of technology, but also because of different types of technology which are emerging (and dying) every day, and where some should integrate these types of technology.

What inspired me to write this article? I saw one job advertisement where job poster is looking for Oracle knowledge with Golden Gate. It means that is not enough to have Oracle specialist but this specialist also should sub-specialize (or co-specialize?) in Golden Gate. And this knowledge is much more rare (and much more expensive) then Oracle knowledge alone.

And what will be when someone (and with growing number of different technologies used in business it will certainly be the case) should look for sub-sub-co-specialist in some very narrow technology field, where there only be one man in the world who knows all these technologies?

Answer to that could be that someone will need to hire more specialist, or to rely on smaller number of technologies. Is it possible that number of different technologies used in some business is going to be smaller than today? Hardly. One of the reasons is continually faster environment(is there a speed limit for that?). In this kind of environment (where business is making and forcing decisions in technology field) more different technologies is going to be used. With more time to make proper decision (and not only to fulfill business decision almost immediate), but with deeper thinking about future technical debt which is going to be created if some new technology is going to be introduces, technology people should and could be able to make better choices then introducing heterogeneous technologies with complicated interfaces etc.

So, how to solve this issue?

Some things I've heard from one senior business guy

• Technical knowledge - where You are aware of technology part of the story\project\product.
• Industry knowledge - where You can easily speak with business people, that You can understand what they are talking about, that You can also share some business knowledge and discuses with them at the almost the same level, maybe You can have also some insights from other participants in the same industry, that these people You are talking with are not aware. You can discuss with them about algorithms used in solution.
• Quality - You need to delivery quality products\services\solutions. Constant quality is also important. 
• Price - You need to have reasonable price. 

And he also said that people underestimate industry knowledge, and that this is probably one of the most important knowledge.

If You have all of these, Your customer will like You :-)

Nin Portugalija citat

U Ninu - poređenje Portugalije i Srbije. Citat:"Beznađe mutira u običnu nihilističku ravnodušnost i utire put perverznoj adaptaciji skandaloznim ekonomskim i političkim dešavanjima."..."opipljivo pasivno beznađe nekako pretvore u aktivni očaj, što je preduslov smislene političke akcije."

Mislim da se iz iskustava država koje su na nekom malo višem razvojnom stepenu od Srbije može naslutiti šta i nas čeka.

Danas sam baš i razmišljao na sličnu temu, slušajući Darka Rundeka, kako je u stvari krajnji domet neke građanske inteligencije(palanačke?) u stvaru jalovi bunt. Jako me zanima šta može građanska inteligencija da iznedri. Eventualno još jednu takvu generaciju. Ali ne može, po svojoj prirodi, da izrodi revolucionarnu promenu. Eventualno, i to upitno, evolucioni pomak ka nekoj maloj promeni.
Ali, zar nisu "uspešne" države tipa npr. Švajcarske, Norveške i Danske, upravo i nastale jakom srednjom klasom koja je na neki način bila emanacija građanske inteligencije? Hmm, pitanje :-)

Vreme uzimanja i vreme davanja

Gledajući danas slike sa nekog planinarenja sam video jako puno ljudi koji su išli na to planinarenje, njih jedno 150. Bilo je tu ljudi raznog godišta. I dok god sam gledao te slike, imao sam stalno bljutav ukus u ustima. A razlog tome su bili najviše stariji ljudi. A evo i zašto. (možda je moja interpretacija i pokušaj tumačenja totalno pogrešan).

Slažem se da je, pogotovo dok je čovek mlad, potrebno i dobro da svuda putuje. To je potrebno radi imanja dobre mape realnosti, da čovek vidi kako to izgleda negde drugde, da može da uporedi sa ovim gde živi, da otkrije šta mu se sviđa i tako to. To ću nazvati period uzimanja, u kome čovek konzumira svet. To je, po meni, dobro i relativno nužno. Onda to u jednom momentu može da pređe u "prejedanje". A to nastupa kada je čovek već puno toga video. To je ono što se naziva turizam, gde čovek ide da se provede, bez jasnog duhovnog cilja. A duhovni cilj nekog putovanja(a možda i aktivnosti uopšte?) je da kada se vratimo sa tog putovanja ono nije samo bilo puko popunjavanje vremena i izbegavanje dosade, nego da osetimo da smo malo duhovno uzrasli.

A jedan od stepena duhovnog uzrastanja je kada prestanemo da proždiremo, i uzimamo svet, i kada počnemo da dajemo svetu. A to očekujem od starijih ljudi. Očekujem da sa starošću dolazi i mudrost, da se napusti infantilno držanje za mladost, za "ja-pa-ja" stav i da čovek dođe u fazu kada oseća potrebu da proživljeno, sažvakano, esencijalno, podeli, kada krene da daje nešto kvalitetno od sebe.

Vladeta Jerotić je govorio da bi čovek trebao da ima 2 dela života - introvertan i ekstrovertan. Ako je prvu polovinu života bio introvertan, u drugoj bi trebao da bude ekstrovertan i suprotno, ako je u prvoj polovini života bio ekstrovertan, da bi u drugoj bio introvertan.

Muzika i društvo

Neki dan mi palo na pamet da pišem Petru Janjatoviću, tvorcu Ex YU rock enciklopedije, kako objašnjava pojavu da je u Ex YU bilo jako puno kvalitetnih grupa - Čorba, Bajaga, Kerber, Dugme, EKV itd, a da u poslednjih 20 tak godine nije moguće naći verovatno ni jednu grupu koja je imala takav uticaj i takav status kao bila koja od nekadašnjih gupa.

Danas sam sa Mirkom slušao Rundeka, Eyesburn, i spontano smo došli do odgovora na prethodno pitanje. Uticajnih grupa nema, zato što je društvo u kome živimo mrtvo. Dok je društvo, čak i pod Miloševićem pokazivalo znake života, funkcionisale su neke grupe, zato što je bilo nade u bolje sutra, postojala je želja za promenom. Kada je društvo progresivno nastaće i progresivne grupe, tj. to su stvari koje podupiru jedna drugu. Sudeći po današnjoj muzičkoj sceni, alternativi, progresivnosti na kraju krajeva i kulturi, rekao bih da u društvu postoji apatija i razočaranost, depresija i pomirenost. Smrt.